 | bonvenigi_novjaron.mp3Listen on Posterous |
Okaze de la jarfino la televido prezentis diversajn retrospektivojn. Oni montris tie kio okazis precipe en la politika sfero aŭ kiuj katastrofoj trafis la homojn en la mondo. Sed estis ankaŭ aliaj elsendoj: Mi spektis ekzemple babilrondon kun altaĝaj homoj kiuj malgraŭ aĝo de pli ol 70, 80 kaj eĉ 90 jaroj estis ege aktivaj kaj ĝuis la vivon. Inter ili estis 92-jarulino kiu dum la pasinta jaro pilgrimis 120 kilometrojn piede sur la Jakoba pilgrimvojo al Santiago de Compostela. Kaj tiu sinjorino havas nepon kiu instruis al ŝi la uzon de komputilo kaj de la interreto kaj nun ŝi jam havas multajn amikojn en Fejsbuko. Unu el ili invitis ŝin al Bolivio kaj ŝi ĉi-jare vere vojaĝos al Bolivio por viziti la amikon. La babilrondo de la altaĝuloj estis vere optimismiga kaj kuraĝiga. Ankaŭ en alta aĝo eblas ĝui la vivon kaj optimisme vidi la estontecon.
Rigardi kun espero en la estontecon estas ne nur privilegio de la juna generacio, sed ankaŭ homoj kun longa kaj riĉa vivosperto rajtas esti optimismaj. Espero ankaŭ estas esenca parto de Esperanto resp. de esperantisto. Ni povas esperi ke okazos progreso, ne nur en iu fora estonteco, sed jam nun, dum la nova jaro. En Esperantujo ja aŭdiĝas jen kaj jen plendado pri la malbona stato de nia afero. Sed mi respondas ke ĝi ne malbone statas.
Se okazis ŝrumpo en la membraro de E-organizoj, tio ne signifas ke ŝrumpis la tutmonda E-komunumo. Ĝi estas kreskanta - kvankam malrapide, tamen ni povas esperi pri stabila evoluo kaj progreso. Necesas nur kompreni ke ni mem parolu la lingvon kaj ne esperu ke aliaj parolos ĝin. La kontenteco pri la lingvo venu el nia persona praktikado. Tiu kontenteco disradios kaj allogos novajn homojn al nia komunumo.
En tiu senco ni havas bonan kaŭzon por optimisme vidi la estontecon kaj bonvenigi la novan jaron. Vivu Esperanto kaj la Esperanto-komunumo!
Comentários
Postar um comentário